Urządzenie służące do pobierania z zewnątrz i gromadzenia energii, potrzebnej do napędu mechanizmu zegarowego; w zależności od zastosowanej metody są stosowane różne naciągi i ich urządzenia konstrukcyjne.

Naciąg automatyczny – naciąg samoczynny; do nakręcania zegarów z n. a. wykorzystuje się zmiany ciśnienia atmosferycznego, zmiany temperatury, promienie światła, prąd elektryczny, a do nakręcania mechanicznych zegarków naręcznych ruchy ręki.

Naciąg chybotkowy – naciąg stosowany w zegarkach niskiej jakości, od których nie wymaga się dużej trwałości; nie ma w nim sprzęgła kłowego, ani kół koronowych, jest więc łatwiejszy do wykonania i dzięki temu tańszy niż naciąg sprzęgnikowy; głównym elementem n. ch. jest chybotka.

Naciąg kluczowy – urządzenie naciągowe stosowane w zegarach domowych i budzikach oraz w starych zegarkach kieszonkowych; zegary są nakręcane ręcznie za pomocą klucza wkładanego lub nakręcanego na czop wałka sprężyny.

Naciąg sprzęgnikowy – naciąg powszechnie stosowany w zegarkach kieszonkowych i naręcznych średniej i wysokiej jakości; odznacza się dużą trwałością i niezawodnością działania, ale wymaga dokładnego dopasowania wszystkich elementów całego urządzenia; głównymi jego elementami są: sprzęgnik, tzw. beczułka i zębnik naciągowy – półbeczułka, tworzące sprzęgło kłowe jednokierunkowe.