W trakcie dwudniowej wizyty w Vallée de Joux miałem okazję wziąć udział w warsztatach zegarmistrzowskich oraz zobaczyć z bliska proces powstawania czasomierza. Zachęcam do zapoznania się z relacją z odwiedzin w manufakturze Jaeger-LeCoultre.

Po wylądowaniu w Genewie i rozpoczęciu dalszej podróży samochodem od razu poczułem, że zmierzam się do zegarmistrzowskiego świata doskonałości. Droga usłana była serpentynami, ale za to pośród winnic i lasów poprzedzielanych łąkami z niesamowitymi widokami na dolinę Vallée de Joux. Podobnie jak szwajcarskie czasomierze, których niezliczone komplikacje ostatecznie prowadzą do dzieł idealnych, cieszących nasze nadgarstki i oczy.

Tablica pamiątkowa przed budynkiem Jaeger-LeCoultre

Zegarki z komplikacjami

Zwiedzanie manufaktury rozpoczęliśmy od najwyższej półki, a mianowicie zegarków skomplikowanych. Podczas drogi zastanawiałem się, jak to wszystko wygląda, czy praca nad powyższymi modelami to naprawdę ręczna przysłowiowa „chirurgiczna precyzja”, czy raczej technologia w służbie sztuki rzemieślniczej? Odpowiedź leży zdecydowanie po pierwszej stronie doświadczenia i talentu zegarmistrzów

Christian Laurent - główny zegarmistrz JLC

W pracowni, w której powstają czasomierze z tourbillonami czy repetycją minutową, pracują najbardziej doświadczeni zegarmistrzowie – w sumie około 30 osób. Nasz przewodnik Christian Laurent – główny zegarmistrz Jaeger-LeCoultre – już na samym początku zadał nam pytanie o czas powstawania zegarka spod znaku Jaeger’a. I tak o ile proste Reverso powstaje w kilka dni, skomplikowane czasomierze nawet kilka miesięcy, to samo złożenie rekordzisty, zajmuje ponad dwa miesiące!

Kolejna odsłona przyniosła obcowanie z żywymi eksponatami, tj. czasomierzami z różnych linii producenta. W pierwszej kolejności linia Duometre tj. chronograf typu monopusher z 2007 roku oraz model z fazami księżyca z 2010 roku. W drugim przypadku szczególną uwagę zwrócono na zastosowanie dwóch bębnów sprężyny. Jeden z nich odpowiada za pracę balansu, natomiast drugi – za pozostałe wskazania. Takie rozwiązanie sprawia, że po odciągnięciu koronki balans nie przestaje pracować. Dzięki temu ustawienie czasu może być bardziej precyzyjne.

Dalej tegoroczny Duometre à Spherotourbillon, z klatką „wirującą” pod kątem 20 stopni. Umożliwia to redukcję wpływu grawitacji i sprawia, że dokładność mechanizmu to +/- 1 sekunda na dobę! Warto nadmienić, że regulacja czasu nie zatrzymuje pracy tourbillona, a zegarek doposażono dodatkowo w drugą strefę czasową oraz skaczącą datę. Wykonanie samej klatki (waży niespełna 0,5 grama) zabiera 1 tydzień, natomiast cały zegarek powstaje ponad 1,5 roku!

Jeśli ktoś woli sprawdzać czas w wersji „audio”, z pewnością przypadłby mu do gustu model z repetycją minutową. Jego złożenie zajmuje zegarmistrzom JLC aż 15 dni! Wodoszczelność kopert, a tym samym ich słaba akustyka (tłumienie dźwięku gongów wewnątrz „obudowy”) sprawiła, że inżynierowie szwajcarskiej manufaktury zdecydowali się zastosować innowacyjne rozwiązanie. Ring, w który uderzają gongi połączono ze szkiełkiem, które wzmacnia dźwięk i sprawia, że jest bardziej słyszalny. Proste i skuteczne!

W dalszej części piękny dla oka, a na dodatek bardzo precyzyjny model Reverso Gyrotourbillon 2. Mechanizm kolejnej odsłony zegarka pracuje z wyższą od „jedynki” częstotliwością. Niesamowite wrażenie sprawiają dwie pracujące równocześnie klatki (jedna w drugiej). Odchyłki dobowe są mniejsze od 1 sekundy!

Na wielki finał najbardziej skomplikowany zegarek ze stajni JLC – Reverso Triptyque. Złożenie czasomierza (więcej o nim pisaliśmy TUTAJ) zabiera aż 2 miesiące!

Pracownia, gdzie powstają zegarki z wielkimi komplikacjami

Werki zegarków z komplikacjami

Dział produkcji

Kolejnym punkt na mapie zwiedzania manufaktury to dział produkcji. To tu wszystko ma swój początek… Starannie wyselekcjonowane materiały, z których produkowane są koperty, wskazówki i inne elementy zegarków. Pomieszczenie przypominające bibliotekę, w której zamiast książek na półkach znajdziemy mnóstwo przeróżnych metali i substancji w formie pozawijanych taśm lub długich prętów.

Dalej zobaczyliśmy miejsce przeprowadzania procesu niebieszczenia śrubek. Jako, że technologie tu zastosowane są tajemnicą firmy, wykonanie zdjęć nie było możliwe.

Umieszczanie rubinów w kotwicy

W następnym warsztacie podziwiałem pracowników, którzy na co dzień umieszczają rubiny w kotwicy wychwytu. Elementy są tak mikroskopijnie małe, że ich precyzyjne wkomponowanie we właściwe miejsce wydaje się być niemożliwe. Dlatego osoby, które wykonują tę czynność są przygotowywane przez pół roku!

Przyklejanie rubinów do kotwicy

Kolejny etap stanowi sklejenie palety z rubinami. Czynność wykonywana jest specjalnymi „pistoletami”, które podgrzewają do około 100 stopni umieszczony w nich klej o grubości włosa. Praca odbywa się pod mikroskopem – jak w większości miejsc w manufakturze JLC.

Sporo osób pracuje przy produkcji wszelkiego rodzaju kół zębatych i ich polerowaniu. Szczególną uwagę zwrócono nam np. na koło wychwytu. Jego poprawne wypolerowanie zmniejsza tarcie, a przez to straty energii, co pozwala na dłuższą pracę mechanizmu i zwiększenie jego żywotności.

Perłowanie

Miejscem, w którym mogłem sprawdzić swoje praktyczne umiejętności był dział perłowania. Jak się okazuje prozaicznie prosta czynność wymaga bardzo dużej precyzji. Pomyłka przy perłowaniu np. mostka powoduje konieczność polerowania, co może już wpływać na jego wymiary i właściwości. Nasza przewodniczka zapytana przeze mnie co dzieje się w przypadku pomyłki, odpowiedziała, że pracującym tu osobom pomyłki się nie zdarzają.

Stanowisko do perłowania i elementy przygotowane do wykonania zdobień

Różne rodzaje zdobień

Atmos

Atmos znaczy zbudowanie niesamowitej atmosfery, a na pewno dla fana tego typu zegarów, którym jestem. Nigdy bowiem w jednym pomieszczeniu nie widziałem tylu (setki!) Atmosów. Nie tylko modele ze współczesnej kolekcji, lecz również zegary vintage oczekujące na okresowy serwis. Po rutynowym „przeglądzie” Atmosy przechowywane są w szafach, gdzie dwa razy dziennie sprawdza się je pod kątem dokładności (spisuje się wskazania czasu i ewentualnie dokonuje regulacji). Więcej o Atmosie pisaliśmy TUTAJ. Warto jednak przypomnieć, że to zegar biurkowy, który Szwajcarzy darują znanym osobom odwiedzającym ich kraj (między innymi Charliemu Chaplinowi czy Winstonowi Churchillowi).

Wyjaśnienia - jak działa Atmos

Galwanizacja

W dalszej części znalazł się dział galwanizacji. W związku z tym, że używa się tu sporej ilości szkodliwych dla oczu i skóry chemikaliów, pracownicy ubrani są w specjalne kombinezony i maski przeciwgazowe.

Emaliowanie i grawerowanie

Po lunchu miałem okazję zobaczyć – według mojej oceny – najciekawsze miejsce w całej manufakturze. Mowa o punkcie, w którym odbywa się emaliowanie i grawerowanie zegarków.

Praktykant przyuczający się do emaliowania

Czynności te wykonywane są w małym, niepozornym domku zlokalizowanym tuż przy głównej siedzibie marki. Na piętrze, w jednym pomieszczeniu o powierzchni około 16m² pracują od 16 lat dwie osoby zajmujące się emaliowaniem. W tym roku zdecydowano się przyjąć na praktyki trzech nowych pracowników. Patrząc na skalę zegarków opuszczających mury JLC miałem wrażenie, że emaliowaniem zajmuje się zdecydowanie więcej osób.

Dominique Vuez - mistrz grawerowania

Podobnie z grawerowaniem. W sąsiedztwie opisywanego wcześniej pokoju znajduje się drugi, w którym Dominique Vuez – mistrz grawerowania – spełnia życzenia klientów i umożliwia powstanie na kopertach różnych wymyślnych kształtów. W części są to zamówione przez kupujących na stronie WWW wzory lub inicjały, ale również zlecone przez najbogatszych właścicieli zegarków JLC specjalne zamówienia. Dominique wyznał, że najtrudniejszym do grawerowania wzorem jest twarz człowieka. Sam proces odbywa się w kilku etapach. W pierwszym z nich na kopertę nanoszony jest ołówkiem szkic projektu, który następnie poddany jest obróbce dłutem. W tym pomieszczeniu wykonuje się również – w niektórych przypadkach – szkieletowanie. Przy komputerze powstają natomiast wzory, które w przyszłości klienci kupujący zegarki będą mogli wybrać na stronie internetowej JLC jako element, który ma trafić na ich kopertę.

Koperty

W innej części budynku głównego powstają koperty. Robi się je za pośrednictwem obrabiarek CNC. Najbardziej skomplikowana jest „obudowa” modelu Reverso – składa się z wielu części i choćby dlatego bardzo ciężko ją precyzyjnie wykonać i złożyć. „Surowe” koperty trafiają na pomiar komputerowy specjalną iglicą, która dotyka ich w 100 miejscach, określając dokładność wykonania – na podstawie otrzymanych informacji na bieżąco reguluje się wszystkie maszyny. W kolejnych działach, koperty są wstępnie polerowane, a następnie polerowane bardzo dokładnie.

Wstępne polerowanie kopert Reverso

Kamienie szlachetne

Ostatnim działem był ten odpowiadający za wysadzanie kamieniami szlachetnymi. Jeśli Panie – jak mawiała Marylin Monroe – uważają diamenty za swoich najlepszych przyjaciół, to z pewnością byłby to dla nich raj, pełen dorodnych egzemplarzy o różnych kształtach.

Luis Lopes - Dyrektor Działu Kamieni Szlachetnych

Luis Lopes – szef działu – wytłumaczył różnice w budowie poszczególnych kamieni oraz sposoby ich osadzania. Na koniec pod mikroskopem zobaczyłem efekt pracy jego działu. Przykładowo ułożenie 320 kamieni w technologii „snow-setting” zajmuje 80 godzin.

Muzeum Jaeger-LeCoultre

Zwieńczeniem dnia była wizyta w muzeum JLC. Kilka pomieszczeń wydzielonych w głównym budynku zostało podzielonych na część historyczną i współczesną. W tej pierwszej zamieszczono stare narzędzia zegarmistrzowskie, makietę kompleksu JLC czy – na ścianie – listę 3331 czynności, które należy wykonać aby powstał Cal. 382. W części współczesnej przedstawiono wszystkie wyprodukowane przez szwajcarską manufakturę mechanizmy oraz modele stanowiące o wyjątkowości marki.

Operacje konieczne do wykonania Cal. 382

Warsztaty

Drugi dzień upłynął pod znakiem warsztatów, które prowadził Jacques-André Rochat – szef Działu Kontroli Jakości. W ciągu kilku godzin najpierw przeszkolono nas na komputerach (przy użyciu programu pozwalającego na złożenie wybranych części mechanizmu Cal. 875), a następnie posadzono przed biurkiem z narzędziami i prawdziwym mechanizmem rodem z kultowego Reverso.

Jacques-André Rochat - szef Działu Kontroli Jakości

W roli zegarmistrza poczułem się fantastycznie, choć mało kto zdaje sobie sprawę jak trudnym zadaniem jest złapanie i precyzyjne umieszczenie niektórych części we właściwych miejscach i we właściwej kolejności. Szczęśliwie bez żadnych problemów rozłożyłem, a następnie złożyłem część dotyczącą rezerwy chodu, wychwytu czy balansu. Na zakończenie pobytu, z rąk Jacquesa-André Rochat otrzymałem pamiątkowy dyplom certyfikujący ukończenie warsztatów. Być może kiedyś będzie to przepustka do pracy w jednej ze szwajcarskich manufaktur w roli nie tylko obserwatora, ale precyzyjnego zegarmistrza? Szkiełko i pinceta nie mają już dla mnie tajemnic :)

Dyplom potwierdzający ukończenie krótkiego kursu

Na koniec…

Kiedy w potocznym użyciu pada słowo „manufaktura” wyobrażamy sobie małe pomieszczenie, w którym starsi panowie z lupką na oku składają skomplikowane części w jedną całość. Zderzenie z rzeczywistością pokazuje, że po pierwsze manufaktura wcale nie ma niedużych rozmiarów, a po drugie nie składa się wyłącznie z wiekowych mężczyzn.

Już w pierwszej odwiedzanej pracowni widać, że w Jaeger-LeCoultre pracuje coraz więcej kobiet. Christian Laurent wyjaśnił, że panie bardzo dobrze sprawdzają się w zadaniach wymagających delikatności. Pracownicy manufaktury w większości zaczynają jako szeregowi zegarmistrzowie. Jeśli mają talent i się sprawdzą – zostają przeniesieni do działu z komplikacjami. Awans z początku wiąże się z pracą w towarzystwie trzech osób z dużym doświadczeniem, które służą „żółtodziobowi” pomocą. Co ciekawe, pracownicy tworzący najbardziej skomplikowane modele JLC pracują na zasadzie zespołu w zespole np. Spherotourbillonem zajmuje się 6 osób z działu „Wysokie Komplikacje”.

Rozmiary manufaktury są imponujące. Na pierwszy rzut oka wydaje się, że poszczególne budynki są małe, ale razem tworzą obszerną całość, której zobaczenie zajmuje sporo czasu. Dla mnie i dla każdego fana zegarków z pewnością ten czas mógłby się zatrzymać, ale w miejscu, gdzie powstają jedne z najbardziej luksusowych zegarków to raczej niemożliwe. Podróż w każdym calu spełniła moje oczekiwania i zachęcam wszystkich planujących urlopy do odwiedzenia urokliwej doliny Vallée de Joux i manufaktury JLC. Cudowne krajobrazy, zieleń i spokój to aura, która sprzyja powstawaniu tak wyjątkowych przedmiotów, jak czasomierze JLC.

Jeden z budynków Jaeger-LeCoultre

Chronograf i trzywskazówkowy automat z datownikiem to dwa nowe modele kolekcji Runabout – tym razem dedykowanej regatom na wodach malowniczej Wenecji.

Runabout to kolekcja czasomierzy poświęconych (zainspirowanych) eleganckim, drewnianym łodziom motorowym rodem z lat 20-tych ubiegłego wieku. Pokazane po raz pierwszy w roku 2009 zegarki Runabout, oferowane były każdorazowo w limitowanych, ekskluzywnych edycjach w towarzystwie miniatury drewnianej łódki. Do tej pory ich wprowadzenie na rynek powiązane było ze specjalnymi regatami, sponsorowanymi przez Frederique Constant, zorganizowanymi na Jeziorze Genewskim oraz amerykańskim Jeziorze Tahoe. Pod koniec kwietnia, na wodach Adriatyku u wybrzeża Wenecji, Frederique Constant po raz pierwsze zorganizował własne spotkanie eleganckich, old-school’owych jachtów. I, jak na manufakturę zegarmistrzowską przystało, wykorzystał okazję do przygotowania dedykowanych wydarzeniu zegarków.

Aletta i Peter Stas - właściciele Frederique Constant

Dwa nowe modele serii Runabout to napędzane automatycznymi mechanizmami (na bazie Valjoux 775 i ETA) pięknie zaprojektowane i wykonane czasomierze z delikatną nutką włoskiej elegancji. Zarówno chronograf jak i standardowy automat (z datownikiem) łączy 43mm, stalowa koperta (wypolerowana na wysoki połysk, WR 100m) i zamknięta w jej wnętrzu, pod szafirowym szkiełkiem, srebrna tarcza, ozdobiona giloszowaniem „Pave de Paris” i nakładanymi, złotymi indeksami oraz udekorowany wizerunkiem Wenecji, stalowy dekiel z numerem limitacji i szafirowym okienkiem, odsłaniającym pracujący balans mechanizmu.

Runabout Venice Automatic

Runabout Venice Automatic

Automat to trzy centralnie zamontowane, złote wskazówki (godzinowa i minutowa z luminową) plus okienko datownika, otoczone złota ramką, na godzinie 3. Chronograf to mała sekunda na godzinie 9, datownik na 6 oraz dwa liczniki stopera: 30-minutowy na godzinie 12 oraz 12-godzinny na godzinie 6.

Runabout Venice Chronograph

Runabout Venice Chronograph

Oba czasomierze dostarczane będą na skórzanym, brązowym pasku z białym przeszyciem, wytłoczonym a’la aligator. Każdy z limitowanych 1888 egzemplarzy to również wspomniana miniatura łodzi motorowej Runabout zamknięta w ręcznie wykonywanym, drewnianym pudełku.

Runabout Venice - box

Zawarte pomiędzy manufakturą IWC Schaffhausen a teamem F1 MERCEDES AMG PETRONAS porozumienie partnerskie to kolejny w historii obu marek etap bliskiej współpracy… tym razem technologicznej.

Hamburski producent luksusowych samochodów – MERCEDES-BENZ – oraz szwajcarska manufaktura zegarmistrzowska – IWC Schaffhausen – mają za sobą już ładne kilka lat wielopłaszczyznowego partnerstwa. IWC i AMG, oficjalny tuner samochodów marki Mercedes, swoją współpracę nawiązali w roku 2004, opierając wspólne działania na rozwoju technologii i mechaniki – dziedzin bliskich sercu obu firm. Podpisane właśnie w Schaffhausen porozumienie, na mocy którego IWC oraz ekipa Formuły 1 – MERCEDES AMG PETRONAS – będą oficjalnymi partnerami, wejdzie w życie w styczniu 2013 roku, na 2 miesiące przed startem wyścigowego sezonu.

O ile kolejny etap współpracy obu marek nie jest szczególnym zaskoczeniem, o tyle co najmniej ciekawy jest tytuł tej współpracy. Zgodnie z podpisanymi przez Georgesa Kerna (CEO IWC Schaffhausen) oraz Nicka Fry’a (CEO MERCEDES AMG PETRONAS) dokumentem IWC będzie „Oficjalnym Partnerem Inżynieryjnym” (Official Engineering Partner) ekipy Mercedesa.

Georges Kern i Nick Fry

„Partnerstwo z MERCEDES AMG PETRONAS pozwoli nam dzielić wspólną pasję do zaawansowanych technik inżynieryjnych, dążenia do absolutnej perfekcji i osiągnięcia doskonałego wizerunku w skali globalnej. Z niecierpliwością czekamy na stanie się częścią Formula 1” – Georges Kern (IWC)

„Znalezienie kolejnego partnera forsującego te same zasady, z tym samym dążeniem do perfekcji co nasza firma, to zaszczyt. Głęboko wierzymy, że partnerstwo z IWC Schaffhausen przyniesie wymierne korzyści dla obu stron” – Nick Fry (MERCEDES AMG PETRONAS)

Z racji dość specyficznej natury współpracy obu firm, ciężko teraz stwierdzić, jakie zegarkowe efekty przyniesie partnerstwo IWC i teamu MERCEDES (którego do tej pory zegarkowo wspierał GRAHAM).

Zegarmistrzowie firmy Oris w zegarku z linii Artelier sięgnęli po wskazanie czasu w formie regulatora.

Regulatory były pierwotnie dużymi, precyzyjnymi urządzeniami do pomiaru czasu. Stanowiły swego rodzaju wzorzec, wg którego ustawiano i regulowano mniejsze zegary. Za autora pierwszego tego typu czasomierza uznaje się Louisa Berthouda.

Jeśli chodzi o wygląd, regulatory zawsze cechuje ponadprzeciętna czytelność wskazań. Osiąga się ją m.in. poprzez użycie dużej – jedynej zamocowanej centralnie – wskazówki minutowej. Wzkazówka godzinowa znajduje sie na mniejszej tarczy, najczęściej pod godziną dwunastą.

Artelier Regulateur

Zaprojektowany w siedzibie Orisa, w szwajcarskim mieście Hölstein zegarek ma klasyczny wygląd. Po srebrnej, giloszowanej tarczy, na którą nałożono trójkątne indeksy, porusza się centralna wskazówka minutowa. Na godz. 3 znajdziemy tarczkę ze wskazaniem godzin, natomiast na godz. 9 – małą sekundę. Obie tarczki ulokowano bardzo blisko środka – tak, że ich zewnętrzne fragmenty nie nachodzą na ring minutowy. Okienko daty zostało wkomponowane w dolną część tarczy, w okolicy godz. 6. Dodatkowo wskazówkę godzinową i minutową wypełniono substancją świecącą Superluminova.

Oris Artelier Regulateur

Od góry czasomierz chroni wypukłe szafirowe szkiełko z wewnętrznym antyrefleksem. Od dołu natomiast stalowy, dokręcany dekiel, przeszklony mineralnym szkiełkiem. Pomiędzy tymi dwoma „warstwami” pracuje automatyczny werk Oris Cal.749 – bazujący na kalibrze Sellita SW 220. Stalowa koperta opisywanego modelu mierzy 40,5mm (WR 50m).

Artelier Regulateur dostępny będzie na skórzanym pasku z wzorem imitującym krokodyla.

W pierwszym felietonie z cyklu „Kobiecym okiem…” Joanna Dubrawska zastanawia się, jaki zegarek byłby idealnym kompanem podczas samotnej tułaczki po bezludnej wyspie.

Kilka dni temu, przeszukując moją filmotekę, natknęłam się na film „Cast Away”. Nie mogę zaliczyć tej produkcji do moich ulubionych, ale zdecydowałam się spędzić ten deszczowy wieczór właśnie z Tomem Hanksem.

Co ja bym zrobiła jako pierwszą rzecz budząc się na bezludnej wyspie, niczym Chuck Noland, bohater wspomnianego „Poza Światem” („Cast Away”)? Co byłoby mi niezbędne? Jaki zegarek bym ze sobą zabrała? Z całą pewnością nie wystarczyłby mi jeden… ale oto kilka moich przemyśleń na ten temat.

SEIKO Astron

Po pierwsze, znajdując się na bezludnej wyspie chciałabym wiedzieć – chociaż w przybliżeniu – gdzie się ona znajduje oraz poznać aktualny czas. W tym właśnie momencie mam nadzieję, że na moim nadgarstku znajduje się Seiko Astron GPS Solar. Raz dziennie automatycznie łączy się on z jednym z satelitów krążących po orbicie okołoziemskiej aby ustalić aktualne położenie w jednej z 39 stref czasowych (w celu skorygowania daty i czasu lokalnego). Nie sądzę, aby w trakcie tej przygody, a szczególnie jej lokalizacji, znalazło się miejsce na rotomat lub zegarmistrza, zatem Seiko z systemem działającym dzięki energii słonecznej magazynowanej poprzez specjalną tarczę zegarka, jest rozsądnym rozwiązaniem. Szkiełko z powłoką antyrefleksyjną pozwoli na odczyt czasu nawet na najbardziej słonecznej wyspie. Wodoszczelność 10 bar (ok 100 metrów) sprawia, że zegarek może mi towarzyszyć podczas każdej, z zapewne rozlicznych, prób złowienia kolacji, czyli ryb i innych propozycji oceanicznego bufetu. Na koniec cena: na rynku europejskim waha się od 2000 do 3.300Euro. Jedyne moje zastrzeżenie, z absolutnie kobiecego punktu widzenia, to średnica zegarka, która wynosi 47 mm. Nieco za dużo jak na damską dłoń, ale w końcu jestem rozbitkiem i liczy się funkcjonalność.

Po uprzednim sprawdzeniu strefy czasowej, w której się znajdujemy oraz aktualizacji czasu lokalnego, wolałabym dokonać zmiany zegarka na bardziej kobiecy… powiedzmy Audemars Piguet Lady Royal Oak Offshore Chronograph. Średnica 37mm pozwoli z całą pewnością odpocząć nadgarstkowi po wysiłku związanym z dźwiganiem dużego i ciężkiego Seiko. Wodoszczelność zegarka na poziomie 50 metrów może mnie nieco ograniczyć przy ekstremalnych podwodnych eksploracjach, ale z pewnością będzie wystarczająca do codziennych zajęć. Royal Oak Offshore pozostawnia do naszej dyspozycji chronograf, datę, godzinę, minutę oraz małą sekundę. Przedział cenowy tego zegarka jest olbrzymi. Możemy go dostać w najprostszej wersji od ok 50.000 PLN. Modele bardziej ekskluzywne ozdabiane diamentami oscylują między 53.000 a 480.000PLN.

AP Lady Royal Oak Offshore Chronograph

Mam nadzieję znaleźć się na tropikalnej, bezludnej wyspie, ale gdyby pech chciał i rzuciło mnie na samotną górę lodową? Z pewnością pierwszym zegarkiem o jakim pomyślę byłby Zenith El Primero Stratos Flyback. W końcu to właśnie ten zegarek towarzyszył Johanowi E. Nilsonowi w wyprawie na oba bieguny, podczas ekspedycji Pole2Pole. Wyprawa rozpoczęła się w kwietniu 2011 roku i trwała 10 miesięcy, w trakcie których zegarek przeszedł nie lada test w ekstremalnych warunkach, chociażby 2 huraganach – jednym tropikalnym, drugim, gdy Nielson znalazł się na Antarktydzie. W trakcie ekspedycji wykorzystano wszelkie możliwe środki transportu od odcinków pokonywanych pieszo poprzez psie zaprzęgi, łodzie i wreszcie rower. Amplituda temperatur w trakcie podróży niewyobrażalna – od arktycznych mrozów po +50 stopni Celsjusza na meksykańskich pustyniach.

ZENITH Stratos Flyback

Model El Primero Stratos Flyback 10th ma średnicę 45.5 mm i jest wodoszczelny do ok. 100 metrów (10 ATM). W środku czasomierza znajduję się mechanizm in house – El Primero 36’000 A/h. W opisywanej sytuacji nie bez znaczenia pozostaje fakt, że zegarki te używane są przez cywilne i wojskowe lotnictwo. Cena od około 23 000 PLN.

Muszę przyznać, że równie kuszącym rozwiązaniem wydaje się Ball Watch Engineer Hydrocarbon Ceramic Midsize. Ten z kolei model miała okazję sprawdzić Edurne Pasaban, która jako pierwsza kobieta dołączyła do Ball Explorers Club. Pasaban to jedyna kobieta na świecie, która w ciągu 9 lat zdobyła 14 ośmiotysięczników. Zegarek Ball jest zapewne wygodny w noszeniu dzięki swojej średnicy 36 milimetrów. Na ceramiczny bezel naniesiono specjalną farbę pozwalającą na odczyt danych również w nocy czy warunkach braku światła naturalnego. Jest on niezwykle odporny na zarysowania, pęknięcia czy światło ultrafioletowe – podstawowe zagrożenia dla zegarka podczas wypraw ekstremalnych. Zegarek do życia pobudza wygodny użytkowo, automatyczny kaliber ETA 2892-2.

Ball Engineer Hydrocarbon Ceramic Midsize

Z całą pewnością posiadanie jednego z opisanych zegarków może znacząco ułatwić nasze życie w ekstremalnych sytuacjach. Jednak ostateczny wybór jest tak indywidualny jak charakter i upodobania każdego z nas.

Pierwsza w historii MB&F komplikacja, zaimplementowana przez fińskiego zegarmistrza Stepana Sarpaneva w modelu MoonMachine otwiera kolejny rozdział w dziejach awangardowej manufaktury Maximiliana Bussera.

Maximilian Busser, założyciel, pomysłodawca i właściciel manufaktury MB&F zwykł nazywać tworzone przez siebie zegarki mianem „czaso-maszyn” (z ang. time-machines). U podstaw tego określenia, stanowiącego de facto motto przewodnie działalności firmy, leży filozofia konstruowania mechanicznych maszyn, spełniających funkcję tradycyjnego zegarka (czyli odmierzania czasu) w totalnie nieszablonowej, szalonej i awangardowej formie. Zaprezentowany właśnie model MoonMachine, owoc kooperacji z fińskim zegarmistrzem Stepanem Sarpaneva, to z kolei zegarek-obiekt określany mianem „Performance Art” (serii modeli tworzonych wspólnie z wybitnymi postaciami zegarmistrzowskiego świata) i jednocześnie pierwszy MB&F z komplikacją – fazami księżyca. I dokładnie tak jak wszystkie maszyny z logo MB&F, nie jest to w żadnej mierze zwykły zegarek.

Max Busser i Stepan Serpaneva...

...i ich wspólne dzięło - MoonMachine

MoonMachine bazuje na obecnym w kolekcji MB&F modelu HM3 Frog (mojej ulubionej kreacji marki), ochrzczonym pieszczotliwie „żabą” z racji swojego specyficznego układu dwóch szafirowych kopuł, kryjących wskazanie aktualnej godziny i minuty, przypominającego wytrzeszczone oczy zielonego płaza. W wersji zmodyfikowanej przez Sarpaneva HM3 Frog, przemianowany na MoonMachine, prezentuje sprzęgnięte ze wskazaniem czasu (w systemie 12h) oryginalne wskazanie aktualnej fazy księżyca. W szafirowym okienku, gdzie w standardowym HM3 widoczny jest charakterystyczny wahnik, ulokowany został stalowo-złoty dysk z laserowo wyciętymi gwiazdami, odwzorowującymi układ Wielkiej i Małej Niedźwiedzicy na północnym nieboskłonie. Ruchomy dysk pełni jednocześnie funkcję rotora, tworząc animowane tło komplikacji. Nad nim zamocowane są dwa – niczym komiksowe – dyski, reprezentujące księżyc. Co ciekawe, ich design ma ponoć odzwierciedlać rysunkowy wizerunek twarzy Stepana. Aktualną fazę określa naniesione na szafirowe okienko koło w formie charakterystycznego bezela zegarków Korona z kolekcji Sarpaneva (pisaliśmy o nich więcej TUTAJ).

MoonMachine w różowym złocie

MoonMachine w tytanie

Za konstrukcję bazowego kalibru, opartego z kolei wyjściowo na mechanizmie Girard-Perregaux, odpowiada Jean-Marc Wiederrecht i zespół zegarmistrzów Agenhor.

„Widoczny od góry HM3 kaliber tworzy wizualną przeciwwagę dla specyficznych, wypukłych wskazań czasu w formie oczu żaby. Po zmodyfikowaniu mechanizmu dysk reprezentujący niebo i fazy księżyca niweluje ten ostry kontrast i daje bardzo poetycki efekt. MoonMachine zmienia techniczne HM3 w prawdziwą baśń.

Dzięki MoonMachine, HM3 nie tylko wygląda jak coś podróżującego w kosmosie, ale staje się jego częścią. Staje się jego pełnoprawnym członkiem, nie tylko obserwatorem” – Stephen Sarpaneva.

HM3 MoonMachine powstanie w trzech limitowanych po 18 egzemplarzy wersjach mierzącej 47x50x19mm koperty: tytanowej, tytanowej powleczonej czarnym DLC oraz złotej. Każda na skórzanym pasku z kontrastowym przeszyciem i specjalną, zatrzaskiwaną klamrą z tytanu lub różowego złota. Chęć zakupu jednej z wersji MoonMachine to konieczność wydania ponad 84.000CHF (+VAT). Ale czy to dużo za dzieło mikro-mechanicznej, nowoczesnej sztuki?

Moon Machine

Dla uczczenia 180-lecia swojego istnienia, ulokowana w Saint-Imier manufaktura Longines prezentuje w 2012 roku modele nawiązujące do bogatego dziedzictwa firmy. Jako pierwsze światło dzienne ujrzały rozszerzające linię Heritage zegarki: 1940 oraz 1942.

Longines Heritage 1940

Pierwszy z czasomierzy bazuje na modelu z roku 1940. Zegarmistrzowie zadbali przy tym, żeby historyczny duch łączył się z nieco współczesnym wyglądem. I tak na lakierowanej tarczy w kolorze białym lub czarnym znajdziemy arabskie cyfry 1-12 pomagające w odczycie godzin oraz zewnętrzny ring (przypominający szyny kolejowe) wyskalowany od 1 do 60, odpowiadający za minuty. Na godzinie 6 zlokalizowano tarczkę małej sekundy, na którą (od dołu) nachodzi okienko daty. Całość dopełnia uskrzydlona klepsydra, będąca logotypem marki oraz niebieszczone (dla białej tarczy) lub rodowane (dla czarnej tarczy) wskazówki o kształtach vintage.

Longines Heritage 1940

Sama koperta (WR 30m) wykonana została z polerowanej stali i mierzy zaledwie 38.50mm średnicy. Zegarek zasila automatyczny werk L615.3 (ETA 2895/2), którego pełny naciąg sprężyny zapewnia nieprzerwaną pracę przez 42 godziny. Longines Heritage 1940 trafi do sprzedaży na czarnym pasku ze skóry aligatora ze stalową klamrą.

Longines Heritage 1942

Drugi z zaprezentowanych zegarków czerpie inspiracje z modelu pochodzącego z roku 1942 (wyposażonego w manualnie nakręcany, manufakturowy kaliber 13ZN). Koperta tegorocznej wersji ma skromne 40mm, a w jej wnętrzu zamknięto automatyczny mechanizm z chronografem (z kołem kolumnowym) L688 (ETA A08.L01), zaprojektowany specjalnie dla Longines. Rezerwa chodu wynosi 54 godziny, a częstotliwość pracy balansu to 28,800 wahnięć/h (4Hz).

Longines Heritage 1942

Podobnie jak w poprzednim przypadku, tak i tu lakierowana tarcza dostępna jest w kolorze białym lub czarnym. Tym razem – ze względu na tarczki chronografu – widocznych jest jedynie 9 cyfr arabskich wskazujących godziny. Ring minutowy okala od zewnątrz skala tachometru. Tarczki to odpowiednio: licznik 30-minutowy (na godz. 3), licznik 12-godzinny (na godz. 6) oraz mała sekunda (na godz. 9). Okienko daty wkomponowano w totalizator na godz. 6. Wskazówki, tak jak w Longines Heritage 1940, są niebieszczone lub rodowane – w zależności od wybranego koloru tarczy. Przyszli nabywcy czasomierz otrzymają na czarnym aligatorze, zapinanym na klamrę.

Longines Heritage 1942

535 Madison Avenue to od kilku dni adres flagowego i zarazem największego na świecie butiku manufaktury IWC Schaffhausen. Dla każdego odwiedzającego „Wielkie Jabłko” fana mechanicznego zegarmistrzostwa przystanek obowiązkowy.

Zegarkowe butiki są dla każdego pasjonata zegarków idealnym miejscem codziennego (częstego) obcowania z ulubionymi markami i czasomierzami, choć nasz rodzimy rynek zdecydowanie nie rozpieszcza nas w tym względzie – bardzo delikatnie mówiąc. Na szczęście stosunkowo tanie możliwości podróżowania pozwalają praktycznie bezproblemowo obcować z nieporównywalnymi rynkami zachodnimi, a i zegarkowa podróż za ocean nie jest niczym nadzwyczajnym. Otwarty właśnie w jednym z najbardziej pożądanych turystycznie miast świata – Nowym Jorku – flagowy butik IWC Schaffhausen to jeden z najciekawszych i najbardziej imponujących zegarkowych salonów na świecie, czyniących zakup wymarzonego zegarka zupełnie niepowtarzalnym zapewne przeżyciem.

Mieszczący się pod adresem 535 Madison Avenue (na rogu 54. Ulicy) na Manhatanie butik to największy monobrandowy salon manufaktury – jego łączna powierzchnia liczy przeszło 3000 ft² (ponad 278 m²). Podzielona na kilka tematycznych sal przestrzeń prezentuje wszystkie kolekcje dostępne w portfolio marki (Aquatimer, Pilot’s, Portugese, Portofino, Da Vinci, Ingenieur), przedstawione w specjalnym anturażu w towarzystwie tematycznych gadżetów, z których część przeznaczona jest do sprzedaży. Zaaranżowany podobnie jak drugi flagowy butik IWC w Hong Kongu, nowojorski salon pozwoli nie tylko obejrzeć lub nabyć każdy z dostępnych w ofercie IWC czasomierzy, ale także zapoznać się z historią i filozofią firmy. Z całą pewnością kupienie wymarzonego zegarka w takich okolicznościach jest nie lada przyjemnością, której zapewne w Polsce nie dane nam będzie zaznać jeszcze długie lata.

IWC Flagship Boutique New York

Oficjalne otwarcie salonu wraz z ceremonialnym przecięciem wstęgi odbyło się 26 kwietnia. Wśród gości zaproszonych i witanych osobiście przez CEO IWC Schaffhausen – Georgesa Kerna – znalazły się m.in. modelki Karolina Kurkova i Adriana Lima, aktorzy Channing Tatum, Matthew Fox, Joe Manganiello i Chris Hemswort oraz legendy zawodowego boksu Larry Holmes i Evander Holyfield. Specjalnym gościem była również Miya Ali, mniej znana córka największego boksera wszechczasów – Muhammada Alego. Jej obecność związana była z prezentacją specjalnej, ekskluzywnej dla rynku amerykańskiego, edycji Big Pilota dedykowanego królowi boksu.

Big Pilot’s Watch Edition Muhammad Ali

Big Pilot's Watch Edition Muhammad Ali

Specjalny, limitowany do 250 numerowanych egzemplarzy model BP Muhammad Ali to hołd manufaktury IWC Schaffhausen złożony legendarnemu, charyzmatycznemu i genialnemu pięściarzowi – Cassiusowi Marcelussowi Clayowi, znanemu szerzej jako Muhammad Ali. W latach swojej zawodowej kariery Ali stoczył 61 walk, z których 56 wygrał, z czego 37 przez nokaut. Wielokrotny zawodowy Mistrz Świata kategorii ciężkiej kilku bokserskich federacji jest także Mistrzem Olimpijskim – zloty medal zdobył na Igrzyskach w Rzymie w 1960 roku. 70-letni dziś Muhammad Ali, od niemal 20 lat zmagający się z chorobą Parkinsona, jest nadal uważany za najwybitniejszego pięściarza, jaki kiedykolwiek stanął na zawodowym ringu.

Big Pilot’s Watch Edition Alie to kolorystyczna wariacja na temat standardowego modelu Wielkiego Pilota, dostępnego od lat w kolekcji manufaktury z Schaffhausen. Dedykowany amerykańskiej legendzie boksu model wyróżniają czerwone aplikacje z masy luminescencyjnej na tarczy, zdobiące indeksy godzinowe, charakterystyczny trójkąt na godzinie 12 oraz duże wskazówki – godzinową i minutową. Poza tymi akcentami i specjalnie grawerowanym, stalowym deklem, zegarek to standardowe dla seryjnego Big Pilota parametry. W 46mm, stalowej kopercie na skórzanym pasku z czerwonym podszyciem pracuje manufakturowy, automatyczny kaliber 51111 z 7-dniową rezerwą chodu, systemem naciągu Pellatona i balansem tykającym z częstotliwością 3HZ (21.600 A/h). Każdy egzemplarz czasomierza sprzedawany będzie w zestawie z monumentalnym, stolikowym albumem „GOAT – Gratest of All Time” autorstwa Howarda Binghama, prezentującym ponad 3000 fotografii dokumentujących życie i karierę Muhammada Alego.

Limitowany we wspomnianej wcześniej ilości 250 sztuk zegarek dostępny będzie jedynie na terenie Stanów Zjednoczonych. Jeśli więc ktoś z Was zapragnie dołączyć model do swojej zegarkowej kolekcji, ma idealny pretekst aby odwiedzić Nowy Jork i genialny, flagowy butik IWC.

Firma Hamilton zaprezentowała na tegorocznych targach Baselworld niezwykły model upamiętniający 120. jubileusz marki. Po pokazanym rok temu PanEurop jest to kolejna oryginalna reedycja czasomierza sprzed kilkudziesięciu lat.

Tym razem za inspirację posłużyły okrętowe zegary pokładowe, używane przez amerykańską marynarkę podczas II Wojny Światowej. Firma z Lancaster była swego czasu oficjalnym dostawcą chronometrów pokładowych, które odznaczały się najwyższą precyzją i wytrzymałością. W latach 40-tych XX wieku wyprodukowano 10.902 czasomierzy tego typu, a ich jakość została wyróżniona m.in. nagrodą US Army-Navy Excellence Award.

Zagłębiając się w detale techniczne modelu Hamilton Navy Pioneer Limited Edition możemy między innymi wymienić zmatowioną, srebrną tarczę, ręcznie barwione błękitne wskazówki, szafirowe szkiełko czy wodoszczelność do 10 ATM (100m). To, co odróżnia ten zegarek od innych tkwi jednak w czymś innym, mianowicie w budowie koperty. Stalowa obudowa mechanizmu jest… odkręcana! Karbowany pierścień ułatwia odczepienie 46,5 mm koperty-bazy niczym wykręcanie obiektywu fotograficznego od stalowego dekla, połączonego na stałe z uszami i paskiem.

Ową „bazę” możemy następnie zamontować w pięknej obudowie z prawdziwego drewna kauczukowca brazylijskiego, która swym kształtem przypomina skrzynie old-school’owych zegarów pokładowych.

Hamilton Khaki Navy Pioneer Limited Edition

Wracając do mechanizmu trzeba stwierdzić, że ETA 6498 jest doskonałym wyborem do tego typu czasomierza. Werk ten słynie ze swej niezawodności, a stosunkowo głośna praca wolnego balansu (o częstotliwości 2,5Hz) idealnie współgra z historycznymi korzeniami modelu. Zdobiony szlifem genewskim kaliber udekorowano dodatkowo niebieskimi śrubkami oraz okolicznościowym grawerunkiem na kole naciągu.

Oprócz opisywanego tutaj modelu, do produkcji zostanie wprowadzony zegarek nielimitowany, wyposażony w kopertę o średnicy 42mm i mechanizm z automatycznym naciągiem (ETA 2892).

Limitowany do 1892 sztuk Khaki Navy Pioneer dostępny będzie w salonach od listopada 2012 roku. Jedyną łyżką dziegciu jest w tym przypadku brak polskiej dystrybucji marki Hamilton. Fani znad Wisły będą się więc musieli celem zakupu wybrać poza granicę kraju. Może nadszedł już czas by przybliżyć Polakom tę jakże ciekawą firmę. Hamilton jest na pewno alternatywą dla wielu innych producentów, a swym niecodziennym designem i wysoką jakością wykonania potrafi zawstydzić nawet znacznie bardziej „nobliwe” marki.

Video

Zegarkowa saga łącząca manufakturę IWC Schaffhausen i Antoina de Saint Exupery przynosi kolejny, dedykowany francuskiemu poecie i pilotowi, zegarek – tym razem chronograf z nowej serii Pilot’s.

Związek ulokowanej w Schaffhausen manufaktury International Watch Co. (IWC) i żyjącego oraz tworzącego w pierwszej połowie XX wieku, francuskiego poety-pilota Antoina Marie Jeana-Baptiste Rogera de Saint Exupery trwa już ładnych parę lat. Pierwszy, dedykowany twórcy „Małego Księcia” czasomierz, IWC zaprezentowano w roku 2006 (Pilot’s Watch Chronograph Automatic). Kolejne modele personalizowane pod kątem Saint Exupergeo pojawiały się w kolekcji marki co roku. Każdy kolejny zegarek łączył wspólny mianownik w postaci modelu z linii Pilot’s opatrzonego brązową tarczą z wkomponowaną weń literą „A.”. Nie inaczej będzie i w roku bieżącym. Celebrujące rok 2012 jako rok linii „Pilot’s” (tj. linii poświęconej zegarkom dla pilotów) IWC przygotowało kolejny, szósty już model z dopiskiem Edition Antoine de Saint Exupery. Wybór ponownie padł na podstawowy chronograf Pilot’s Watch w odnowionej, napędzanej manufakturowym kalibrem wersji.

IWC Edition Antoine Saint Exupery

Limitowany do 500 numerowanych egzemplarzy chronograf Saint Exupery dostępny będzie jedynie w luksusowej wersji koperty wykonanej z 18ct, różowego złota. W mierzącej 43mm średnicy kopercie zamknięta jest wspomniana wcześniej, charakterystyczna brązowa tarcza z delikatnym szlifem słonecznym, połączona z kremowymi totalizatorami (chronografu i małej sekundy) oraz złotymi aplikacjami i wskazówkami, które wypełniono luminescencyjną masą, świecącą w ciemności. Co ciekawe, tym razem na tarczy próżno szukać litery A, obecnej w poprzednich modelach serii.

89361 to numer manufakturowego kalibru, pracującego wewnątrz limitowanej edycji Chronograph Antoine de Saint Exupery. Mechanizm przykryty pełnym deklem, ozdobionym grawerem samolotu Lightning P-38 (ostatniej maszyny Saint Exuperego), to przede wszystkim doskonale znane już w branży rozwiązanie skupienia wskazań mechanicznego stopera (godzin i minut) na jednej, wspólnej tarczy. Znajdujący się na godzinie 12 cyferblatu totalizator chronografu pozwala na zmierzenie czasu do 12h, a wspólne umieszczenie licznika minut i godzin pozwala, zdaniem manufaktury, na łatwiejsze i bardziej intuicyjne odczytywanie mierzonych odcinków czasu. Poza chronografem, doposażonym dodatkowo w komplikację flyback (powracający sekundnik), mechanizm ma również datownik wskazujący aktualny dzień miesiąca w małym, wkomponowanym w tarczę sekundnika okienku, na godzinie 6. W pełni nakręcona sprężyna gwarantuje zegarkowi 68h rezerwy chodu, zaś koło balansowe taktowane jest na 28.800 A/h.

Zaprezentowany w rocznicę pierwszego lotu Saini Exuperego (lipiec 1912 – Antoine miał wtedy 12 lat) model Pilot’s Watch Edition Antoine de Saint Exupery kontynuuje zegarkowy związek IWC i legendarnego poety. Dostępny na czekoladowo-brązowym pasku z białym przeszyciem i złotym zapięciem motylkowym czasomierz, z cała pewnością nie jest ostatnim etapem tej owocnej i cenionej przez kolekcjonerów współpracy.

Antoine de Saint Exupery